Dartitis

Dartitis:

 

Dartitisή ελληνιστή νταρτίτιδα είναι μια ψυχολογική πάθηση που συναντάται συχνά σε παίκτες darts και είναι το ψυχοσωματικό νόσημα το οποίο «μπλοκάρει» τον παίκτη από το να πραγματοποιήσει μια ομαλή βολή. Μπορεί να την συναντήσουμε και σε άλλα αθλήματα όπως και στην καθημερινότητα αλλά ας πούμε μερικά πράγματα για το κομμάτι που μας ενδιαφέρει.

 

Η νταρτίτιδα αν και συχνά παρομοιάζεται με την επικονδυλίτιδα, κατά κόσμον “tenniselbow”, δεν είναι μια σωματική ή παθολογική πάθηση, συνδέεται άμεσα με τον φόβο της αποτυχίας και έχει ως αποτέλεσμα την σπασμωδική κίνηση του χεριού ή ακόμα και σε διάφορες περιπτώσεις την μη ικανότητα του παίκτη να πετάξει το βελάκι προς τον στόχο. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι από μια κακή βολή έως ο παίκτης να αποσυρθεί από το σπόρ των darts. Όταν κάποιος λοιπόν σας γνωστοποιήσει ότι δεν μπορεί να πετάξει το βελάκι, πιστέψτε τον, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί. Είναι βέβαιο πως πολλοί δεν μπορούν να κατανοήσουν το πώς γίνεται αυτό αλλά αποτελεί μια πραγματικότητα και όπως τα περισσότερα ψυχοσωματικά νοσήματα ο παίκτης δεν μπορεί να σας εξηγήσει τι ακριβώς του συμβαίνει.

 

Οι λόγοι που συμβάλουν στο να πάθει κάποιος Dartitis είναι πολλοί αλλά πάντα αφορούν το ψυχολογικό κομμάτι του παίκτη. Μερικοί από αυτούς είναι ο φόβος της αποτυχίας όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο υπερβολικός ζήλος για καλύτερο επίπεδο, ή «ο πυρετός του πρωταθλητή» (δλδ το να θέλει κάποιος να γίνει κορυφαίος), η μεγάλη και απότομη έκθεση σε κόσμο, αλλά και ο φόβος αποτυχίας της συγκεκριμένης βολής και όχι γενικότερα της αποτυχίας ως παίκτης. Όλα τα παραπάνω εννοείτε πως πρέπει να είναι σε υπερθετικό βαθμό και προπάντων εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του καθενός να θα «νοσήσει» ή όχι. Οι περισσότεροι παίκτες των dartsφτάνουν σε μεγάλη ψυχολογική πίεση εν ώρα αγώνα και η έκρηξη αδρεναλίνης μπορεί να μην έχει τα επιθήματα αποτελέσματα. Το ότι συνέβη κάποιες φορές δεν σημαίνει αυτόματα ότι θα προχωρήσει και θα μεγαλώσει το πρόβλημα του παίκτη, όπως προαναφέρθηκε έχει να κάνει περισσότερο με το άτομο. Ολοι οι λόγοι που αναφέρθηκαν και οδηγούν στην νταρτίτιδα είναι ψυχολογικοί, έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να σιγουρευτούμε πως αποτελεί μια ψυχοσωματική νόσο και όχι κάτι παθολογικό ή ορθοπεδικό.

 

Η νταρτίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί. Σαφώς δεν υπάρχει «συνταγή» αλλά υπάρχουν μέθοδοι απομάκρυνσης του προβλήματος. Πρώτο και κύριο είναι η κατανόηση. Ο παίκτης πρέπει να γνωρίζει πως έχει πρόβλημα για να το αντιμετωπίσει. Η άρνηση είναι εχθρός σε όλες τις ψυχολογικές και ψυχοσωματικές παθήσεις. Απλές μέθοδοι έχουν σαν βάση την έλλειψη ρυθμού του παίκτη. Έτσι πολύ απλά μπορεί να μετράει αργά τις κινήσεις του χεριού του ώστε να αποκτήσει ένα συγκεκριμένο ρυθμό η βολή του.

 

Η πρώτη λύση που σκέφτεται ο παίκτης είναι πως θα πρέπει να γίνει πιο τεχνικός. Θαρρεί πως η έλλειψη τεχνικής τον οδήγησε στο πρόβλημα και κάνει λάθος. Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να παίζει περισσότερο ενστικτωδώς και λιγότερο τεχνικά. Το χέρι «ξέρει» ο εγκέφαλος έχει δώσει την εντολή εκατομμύρια φορές και δεν κάνει λάθος, αυτό που παρεμβαίνει είναι το συνειδητό του παίκτη που ακυρώνει τα προηγούμενα.

 

 

Αυτό που πρέπει να γίνει σε δεύτερο στάδιο είναι να μειωθεί η ανταγωνιστικότητα. Πρέπει ο παίκτης να νιώσει άνετα ούτως ώστε να μην πιέζεται. Απλά παιχνίδια λίγες ώρες την εβδομάδα σε ευχάριστο περιβάλλον θα λύσουν το πρόβλημα αρκετά γρήγορα. Όπως καταλαβαίνουμε στόχος μας είναι η αύξηση της αυτοπεποίθησης του παίκτη.

 

Μια μέθοδος που πραγματοποιείτε περισσότερο στην Αγγλία είναι η προπόνηση χωρίς βελάκια. 10 λεπτά εξάσκηση με ένα μπαλάκι του pingpong μπορεί να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

 

H αποστροφή από το άθλημα δεν είναι λύση, αλλά ένα μικρό διάλειμμα μπορεί να βοηθήσει αν ο παίκτης συνηθίζει να εξασκείται πολλές ώρες.

 

Η ελεγχόμενη συστηματική προπόνηση βοηθάει αρκετά, ιδανικά με κάποιον που γνωρίζει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο παίκτης και θέλει να βοηθήσει.

 

Σε βαριάς μορφής περιπτώσεις όπως εκείνη του EricBristowμια μικρή αλλαγή στον τρόπο ρίψης μπορεί να βοηθήσει πολύ. Αυτό που κατάφερε ο Bristowείναι να δώσει μια συνέχεια στην κίνηση του χεριού του χωρίς να το σταματάει για να στοχέψει. Έτσι λοιπόν  μια πιο ομαλή και συνεχείς ροή στον τρόπο παιξίματος βοηθάει στο να γίνει όλη η κίνηση χωρίς διακοπές.

 

Το τελευταίο στάδιο είναι η έκθεση σε κόσμο. Αφού ο παίκτης καταφέρει τα παραπάνω είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τους φόβους του σε κάποιο τουρνουά. Και εδώ η ψυχολογική υποστήριξη από φίλους και συναθλητές, αποτελεί βαρόμετρο. Ο παίκτης όμως πρέπει να εκτεθεί ώστε να ξεπεράσει το πρόβλημα μια για πάντα.

 

Φαρμακευτική αγωγή δεν συνιστάται μιας και η νταρτίτιδα δεν αφορά την καθημερινότητα του ατόμου, αν και έχουν παρατηρηθεί μερικά τέτοια φαινόμενα. Πάνω απ όλα ο παίκτης πρέπει να βρεί την χαμένη του αυτοπεποίθηση πάνω στο παιχνίδι του.

 

Πολλά από τα παραπάνω ίσως να έχουν συναντήσει πολλοί παίκτες, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι νοσούν από dartitis. Το ψυχολογικό κομμάτι του σπόρ των dartsείναι μεγάλο και η πίεση του παίκτη επίσης. Μια στιγμή αποτυχίας, η μη εξέλιξη μας ή το μεγάλο στρές σε κάποιον αγώνα, δεν αποτελεί κριτήριο ότι πάσχουμε από νταρτίτιδα. Το βέβαιο είναι πως είναι κάτι απτό και χρειάζεται κόπο να ξεπεραστεί. Βοηθήστε κάποιον που νομίζεται πως θέλει την βοήθειά σας. Έτσι κι αλλιώς στα dartsδεν είναι πάνω απ’ όλα η νίκη, αλλά η διασκέδαση.

Leave a Reply